អនុស្សាវរីយ៍រតនមណ្ឌល

កាលពីកុមារ                               ផលព្រេងបានផ្តល់

តាមលោកពុកយល់                      ធម្មជាតិខៀវខ្ចី

រតនមណ្ឌល                               តម្កល់និស្ស័យ

ដួងចិត្តភក្តី                                  ស្ម័គ្រថ្លៃស្នេហា។

ផ្លូវជាតិលេខ១០                           សំណព្វចិត្តអើយ

ខ្យល់បក់រហើយ                           ធ្វើដំណើរទៅ

ពិតពុំមានខាន                             កាត់ភ្នំសំពៅ

ដំណើរសំដៅ                              ទៅលេងមណ្ឌល។

ស្រណោះពេទ្យស្តៅ                     ខ្ញុំនៅពីក្មេង

រត់លប្រលែង                              បេះអំពិលត្រួយ

ជាទ្រព្យរបង                                ម្ជូរឆ្ងាញ់លេខមួយ

រាស្ត្រខ្មែរផុតព្រួយ                        ចូលមកព្យាបាល។

ស្ទឹងថ្វាកចារចិត្ត                           សំរិទ្ធផ្លូវមាស

សេកសកល្អល្អះ                          ជ្រោះពេជ្រចិន្តា

ឱ!ភ្នំបាណង់                                លង់មន្តនេត្រា

ព្រលឹមកាលណា                         ស្វាគមន៍ជានិច្ច។

និពន្ធដោយ៖  ប៉ុក បញ្ញាវុធ  (១៦.០៤.២០១៣)

កំលោះក្រមុំចូលឆ្នាំ

បុណ្យប្រពៃណី                            នារីកំលោះ

តែងកាយឆោមស្រស់                   រាំវង់ឆ្នាំថ្មី

ខ្លះរាំលក់ផ្កា                                កញ្ញាមេត្រី

កំលោះប្រិមប្រិយ                         សុំនាងចូលរាំ។

                                               

មួយឆ្នាំមានម្តង                            កន្លង់ជិតឆ្ងាយ

រាំអោយអស់ដៃ                            បីថ្ងៃកន្លង

បុប្ផាស៊ីវិល័យ                              កុំប្រកាន់ឆ្គង

រាំជាគូគ្រង                                  ឆ្លងបុណ្យចូលឆ្នាំ។

ក្រមុំរាំទន់                                   ភ្លន់គួរមេត្រី

កំលោះវាងវៃ                               ច្នៃរាំសមសួន

លើកដៃឡើងរាំ                            មួយពីរបីបួន

ចម្រៀងតាមក្បួន                          ភ្លេងជួនរណ្តំ។

ប្រុសស្រីទាំងអស់                        ឆ្នាំនេះឆ្នាំថ្មី

រាំប្រជាប្រិយ                               រីករាយមនោរម្យ

រាំវង់ក្នុងវត្ត                                  ចាស់ក្មេងសណ្តំ

រាំលេងក្នុងភូមិ                             បុណ្យចូលឆ្នាំថ្មី។

និពន្ធដោយ៖  ប៉ុក បញ្ញាវុធ  (១៦.០៤.២០១៣)

សម្រស់ខ្នងភ្នំសំពៅ

ពេលព្រឹកព្រលឹម                          ញញឹមប្រិមប្រិយ

ក្រោមសូរ្យរស្មី                             មេឃខៀវស្រងាត់

តាមជណ្តើរថ្ម                              លឺសំឡេងសត្វ

ធម្មជាតិស្ងៀមស្ងាត់                      ទោចយំល្វើយៗ។

ខ្យល់បក់ត្រជាក់                           ស្លឹកឈើរវិច

វាលស្រែរំលេច                            បៃតងចងស្នេហ៍

ក្រុងបាត់ដំបង                             ឆ្ងាយសន្លឹមដែរ

ពណ៌សអ្វីទេ                               រាបជាប់ជើងមេឃ។

ឱ!អ្នកតាភ្នំ                                  ខ្ញុំសុំបែរបន់

ប្រាសាទបាណន់                         គន់ពីចម្ងាយ      

បោចផ្កាម្រះពៅ                           សុទ្ធាវែងឆ្ងាយ

រូងល្អាងសុសសាយ                      សប្បាយទេសចរណ៍។

គិរីបព៌ត                                      ជាប់វែងអន្លាយ

ដូចសក់ត្រសាយ                         ក្រាលគ្របលើស្មា

ភ្នំរំសាយសក់                              សែនស្រស់ត្រកាល

ទ្រុងមាន់ទ្រុងទា                           ក្តោងភ្នំក្រពើ។

និពន្ធដោយ៖  ប៉ុក បញ្ញាវុធ  (១៦.០៤.២០១៣)

សម្រស់រតនមណ្ឌល

រតនមណ្ឌល                               ពេលយល់កាលណា

ចងជាប់ចិន្តា                               សុខាសប្បាយ

ទេសចរណ៍ស្រីប្រុស                     ឆ្ងាយជិតឥតណាយ

កម្សាន្តរីករាយ                             រមណីយដ្ឋានល្អ។

សេកសកដួងចិត្ត                          ជ្រោះពេជ្រចិន្តា

ស្ទឹងថ្វាកទឹកថ្លា                            ងូតលេងក្អាកក្អាយ

ក្មេងចាស់តូចធំ                            ក្រមុំមិនណាយ

កំលោះស្រស់ស្រាយ                    សាយចម្លងកួយ។

ទឹកហូររឹមៗ                                 ប៉ប្រិមនឹងថ្ម

សូរសៀងកំដរ                             លំអធម្មជាតិ

ម្លប់ឈើត្រឈៃ                            ឫស្សីព្រោងព្រាត

បង្អួតផៅញាតិ                             ឆ្លៀតមកកម្សាន្ត។

ដូនមាឃបាណង្គ                         ទ្រង់ពណ៌បៃតង

ផ្សារស្តៅបំព្រង                            ផ្លូវមាសស្នេហា

គីឡូ៣៨                                     ដិតជាប់ឱរា

ល្អាងស្ពានសាស្រ្តា                       បុរេប្រវត្តិ។                         

និពន្ធដោយ៖  ប៉ុក បញ្ញាវុធ  (១៦.០៤.២០១៣)

ទំនួញបាត់ដំបង

ឱ!បាត់ដំបង                                ធ្លាប់ច្បងខាងស្រូវ

ទេសភាពមើលទៅ                       គួរឲ្យស្រណោះ

ឃើញវាលស្រែធំ                         មានភ្នំទាបខ្ពស់

ធម្មជាតិដ៏ស្រស់                           ចិត្តខុសពីមុន។

ប្រជាកំលាំង                               ខ្លាំងទៅស្រុកគេ

ចាកស្រុកព្រោះតែ                        ជីវភាពទ័លច្រក

ខំប្រឹងធ្វើស្រូវ                              ផលត្រូវចិត្តខក

ឈ្មួញតែងដំអក់                           បន្ថោកតំលៃ។

ព្រៃប្រែហោះហើរ                         សឹងដីរលោង

បើទោះឃើញជ្រង                        មានតែជាប់ផ្លូវ

បើដើរលេងសុស                         លុះលង់ឥលូវ

ក្នុងនាមព្រៃជ្រៅ                           មើលទៅស្រលះ។

ប្រាសាទឯកភ្នំ                             យំព្រោះបាក់បែក

បាណន់ទឹកភ្នែក                           ស្រែកជេរទៅភ្នំ

ប្រាសាទបាសែត                         ស្នឹងដួលរលំ

ក្រូចពោធិ៍សាត់ក្រំ                        យំព្រោះល្បិចចោរ។

មកម៉ៅចំការ                               ថាយកតែផ្លែ

បាញ់ថ្នាំស្អីគេ                              ទេហួសនិស្ស័យ

ចេញផលដូចចិត្ត                          ពិតបានមួយដៃ

រួចចាកចោលស្រី                         រសផលប្រែល្អៀង។

បឹងទន្លេសាប                              រៀបទឹករាក់ក្រៃ

ដែនលិចទឹកព្រៃ                           បាត់រយហិចតា

នាមទឹកមានត្រី                            ប្រែខ្សត់មច្ឆា

ទំនួញសោកា                              ល្អក់ស្ទឹងសង្កែ។

មន្ទីរអប់រំ                                    គុកធំកំផែង

ធ្លាប់ឬកខែងរ៉ែង                           កណ្តាលក្រុងខ្ញុំ

ដោះដូរសង់ឆ្ងាយ                         ទុកដីចាស់ម្តុំ

ឲ្យឈ្មួញសំងំ                              ​ចំណេញហូរហៀរ។

ធ្លាប់រីករុងរឿង                             ថ្កើងខ្ទរបុរី

បុណ្យប្រពៃណី                            សាមគ្គីពុំខាន

ដល់មកសព្វថ្ងៃ                            មិនដល់នឹកស្មាន

ចៅហ្វាយមិនបាន                        រលឹកនឹកនា។

និពន្ធដោយ៖  ប៉ុក បញ្ញាវុធ  (១៤.០៤.២០១៣)

ស្ទឹងសង្កែស្នេហ៍កម្ម

ពេលល្ងាចរៃយំ                            ខ្ញុំសែនស្រណោះ

នឹកឃើញទាំងអស់                       អនុស្សាវរីយ៍

កាលបងនិងអូន                           សាងក្បូនជីវី

ក្រោមដើមគគីរ                            មាត់ស្ទឹងសង្កែ។

ឥលូវស្នេហ៍ស្នង                          ភ្លេចបងហើយស្រី

រៀបការគូថ្មី                                 ឆ្ងាយអនុស្សា

ភ្លេចអស់សម្បថ                           ស្រីស្បថសច្ចា

ថាស្មោះស្នេហា                           តែលើបងមួយ។

ឱ!ស្ទឹងសង្កែ                                ស្ទឹងស្នេហ៍ខ្ញុំអើយ

ចុះហេតុម្តេចឡើយ                       ស្រីក្បត់រូបបង

ភ្លេចពាក្យសំដី                             ដែលធ្លាប់សាសង

នៅបាត់ដំបង                              ដងស្ទឹងសង្កែ។

សូមគ្រប់ជាតិក្រោយ                     កុំឲ្យខ្ញុំជួប

ស្រីស្អាតតែរូប                             ចិត្តគ្មានមេត្តា

បោកប្រាស់ស្នេហ៍ខ្ញុំ                      ឲ្យឈឺចិន្តា

ស្រីភ្លេចសច្ចា                              សូមកុំឲ្យយល់។

និពន្ធដោយ៖  ប៉ុក បញ្ញាវុធ  (១៩.០៧.២០០៥)   

នាំអូនដើរលេងលោកប្តី!

ថ្ងៃបុណ្យអុំទូក                             ចូលមកដល់ហើយ

នែ!លោកប្តីអ្ហើយ                          នាំអូនដើរលេង

មួយឆ្នាំមានម្តង                            គួរណាស់បងឯង

ជូនអូនដើរលេង                           កម្សាន្តអារម្មណ៍។

ថ្ងៃបុណ្យអុំទូក                             ខ្មែរគ្រប់ទិសទី

នាំគ្នាមូលមីរ                               នៅក្រុងភ្នំពេញ

នាមាត់ទន្លេ                                 រលករលេញ

អស់ទូកប្រដេញ                           គ្នាលើគង្គា។

នាពេលព្រលប់                            ចប់ការប្រណាំង

បរមរាជវាំង                                 ចែងចាំងដូចពេជ្រ

កាំជ្រួចគ្រប់ពណ៌                          ពាសមេឃរំលេច

ប្រទីបមិនតិច                               បណ្តែតជលសារ។

ពិធីអុំទូក                                    ប្រារព្ធបីថ្ងៃ

បុណ្យប្រពៃណី                            ខ្មែរពីបុរាណ

ទាំងចាស់ទាំងក្មេង                       ដើរលេងកម្សាន្ត

នែ!ប្រុសកល្យាណ                       ដើរលេងណាបង។

និពន្ធដោយ៖  ប៉ុក បញ្ញាវុធ  (២០.០៧.២០០៥)   

អនុស្សាវរីយ៍ជ្រៃឃ្មុំ

មេឃមីរស្រលះ             ជះរសរស្មី

ព្រះសូរ្យពណ្ណរាយ        អមដំណើរទៅ

ព្រៃវែងជ្រៃឃ្មុំ                ភូមិឃុំជម្រៅ

ដួងចិត្តលោកឪ             ស្រុកកំណើតយាយ។

ពេលបានមកដល់         យល់ភក្រ្តវរមិត្រ

ជ្រៃឃ្មុំសម្រិត                កាយចិត្តអោយស្បើយ

ជួបអ្នកភូមិផង               បងប្អូនសាច់ឆ្ងាយ

ផ្លូវខ្សាច់អន្លាយ              រាយផ្កាយលើភូមិ។

ដងផ្លូវខ្វាត់ខ្វែង              រែងល្អងធូលី

ប្រុសស្រីមូលមីរ             រួមគ្នារស់នៅ

សម្រស់វាលស្រែ           ជាប់ចិត្តពាលពៅ

ដើមត្នោតរាយនៅ         មើលទៅសែនស្រស់។

អនុស្សាវរីយ៍                   រមណីយវាលធំ

ទេសភាពមនោរម្យ        អោយខ្ញុំអាល័យ

ស៊ីធរកណ្តាល               ចារជានិស្ស័យ

លាហើយណាថ្លៃ           ជ្រៃឃ្មុំស្នេហ៍អើយ។                             

និពន្ធដោយ៖ ប៉ុក បញ្ញាវុធ  (០២.០៣.២០១៣)

ជ្រៃឃ្មុំជំរំចិត្ត

ដើមត្នោតដុះទេរ           រៀបស្រែល្វឹងល្វើយ

ដើមឈើរហើយ            រាយស្លឹកត្រសង

ឫស្សីរេរង់                      ហាក់ជួយឆ្លើយឆ្លង

ជ្រៃឃ្មុំឃុំគ្រង                ទងភួងបុប្ផា។

ផ្កាអ្វីស្រស់ណាស់         មិនដែលជួបទេ

ល្អស្អាតជាងគេ             លើសអ្នកភូមិផង

ចេះតុបចេះតែង            ក្រៅក្នុងម៉ត់ហ្មង

ផ្ទះឈើនួនល្អង             សែនសមប្លង់ខ្មែរ។

ឱ!រសចំប៉ា                     ចិន្តាជ្រៃឃ្មុំ

ឬកពាររម្យទម               ប្រណម្យថ្នមថ្នាក់

ការងារស្រាលធ្ងន់         អត់ធន់ទុកដាក់

សប្បាយឥតអាក់          មិនដែលធ្លាក់ដៃ។

ផ្ទៃបឹងត្រជាក់                ឆ្លាក់ស្នេហ៍និស្ស័យ

ប្រលោមស្រស់ស្រី       ជ្រៃឃ្មុំដួងចិត្ត                                 

ផលបុណ្យបុព្វេ             លួងលោមនិម្មិត

បងលួចស្នេហ៍ពិត         សំរិទ្ធព្រៃវែង។

និពន្ធដោយ៖ ប៉ុក បញ្ញាវុធ  (២៧.០២.២០១៣)

រំចង់ព្រះត្រពាំង

ឱ!ព្រះត្រពាំង              ដួងចិត្តខ្ញុំអើយ

វាលស្រែល្វឹងល្វើយ      ធម្មជាតិខៀវខ្ចី

ជំនោរត្រជាក់              បក់មកប៉ីៗ

រែងនឹកអាល័យ            ដងស្ទឹងស្រុកថ្កូវ។

ឱ!ព្រះត្រពាំង              ភ្លឹកភ្លាំងស្មារតី

រំចង់រីកថ្មី                    ក្រអូបឈ្ងុយឈ្ងប់

រួសរាយរាក់ទាក់           រៀងរាល់ថ្ងៃយប់

ញាតិមិត្តប្រសព្វ           កោតសរសើរស្រី។

ឱះឱ!រំចង់                   បងសូមផ្សងស្នេហ៍

តើចិត្តមាសមេ             យល់ដែរឬអ្វី?

ចិត្តរៀមលួចប៉ង           បំណងលើស្រី

បន់អស់បារមី              វត្តជ្រៃគោកថែ។

                               

ឱ!ព្រះត្រពាំង              ជួយលោមបុប្ផា

ស្រះគូជួយចារ            ចិន្តាវរមិត្រ

ស្រលាញ់បងទៅ         បណ្តូលជីវិត

សូមកែវអាណិត           ដល់ចិត្តរៀមផង។

និពន្ធដោយ៖ ប៉ុក បញ្ញាវុធ (១៥.០២.២០១៣)

រាត្រីស្ទឹងខៀវ

ព្រះសូរ្យគងភ្នំ              អោយខ្ញុំអាល័យ

ចិត្តនឹកមមៃ                 រាត្រីស្ទឹងខៀវ

រលករលេញ               ប្រដេញសាដៀវ

សូរគួចលួចស្រៀវ        ទុំទាវទឹកភ្នែក។

ស្ទឹងខៀវស្ទឹងចាស់       ចំណាស់សាស័ព្ទ

ច័ន្ទសាយរូបភ័ព្វ           ស្តាប់សូរវាតា

តំណក់ទឹកភ្នែក            រែកភពសោកា

ដូចដួងតារា                 មានតែរស្មី។

រាត្រីងងឹត                   បាំងបិទសិរី

ទួញសោកអាល័យ       នឹកគូស្នេហា

ព្រាត់បាត់សូន្យឈឹង     រំពឹងអ្នកណា

កលយុគពាធា             កៀររូបប្រុសទៅ។

វត្ថុសក្តិសិទ្ធិ                 បារមីដូនតា

សូមជួយរក្សា              ម្ចាស់ចិន្តាស្រី

ជួបតែក្តីសុខ                ផុតទុក្ខផុតភ័យ

វិលវិញណាថ្លៃ             និស្ស័យស្ទឹងខៀវ។

និពន្ធដោយ៖ ប៉ុក បញ្ញាវុធ​ (២២.០២.២០១៣)

សម្រស់នគររាជសីមា

ភ្នំវែងអន្លាយ               សាយជាប់ជើងមេឃ

ខ្ពង់រាបល្អប្លែក             ស្រស់ចម្លែកម្ល៉េះ

ដើមឈើធំៗ                ឫសកែវចាក់ស្រែះ

ផ្កាព្រៃថ្លៃទេស              វិសេសលោកា។

ដងទន្លេមូល                គូរជាប់ដីរាប

វាលស្រូវទំនាប            រៀបក្រុងសង្ហា

ដែនដីបុរាណ              អង្គរខេមរា

នគររាជសីមា              ចារជាប្រវត្តិ។

គន់ប្រាង្គប្រាសាទ        ស្អាតគ្មានអ្វីផ្ទឹម

រីកស្រស់ញញឹម          ក្នុងសួនពិសម័យ

ក្បាច់ថ្មរំលេច              ជាងពេជ្រចរណៃ

លើសដងគិរី               រមណីយបព្វតា។

ប្រជាស្រីប្រុស             ខ្ពស់ទាបរាបសារ

គោរពដូនតា               ក្បួនអក្សរសាស្ត្រ

ច្បាស់ប្រពៃណី            កន្ទ្រឹមល្អល្អះ

ជុំញាតិក្មេងចាស់         ពិម៉ៃស្នេហ៍អើយ។

និពន្ធដោយ៖ ប៉ុក បញ្ញាវុធ (២២.០២.២០១៣)

ធីតាសំឡេងរនាតឯក

រសជាតិបុប្ផា               ក្លិនផ្កាស្វាយប៉ោ

ខ្យល់គួចថ្ងួចថ្ងូរ            សូរសៀងភិរម្យ

ធីតាហួយមាស           ធម្មជាតិស្រគំ

ពំនោលច្រៀងលោម    លួងសំឡេងសួគ៌។

អ្នកបាត់ដំបង              ទាំងពួងសរសើរ

ឈ្ងុយឈ្ងប់ប្រហើរ       រនាតឯកក្រុង

បទភ្លេងបន្លឺ                 ច្រៀងស្មូតយូរលង់

ស្រួយតូចត្រយង់         គ្រប់វង់ពិធី។

នាមមាសមេត្រី           ផ្សាយវិទ្យុជាតិ

គ្រប់អស់ផៅញាតិ        ឆ្លៀតត្រងសណ្តាប់

អត្ថាធិប្បាយ               ក្បោះក្បាយសាស័ព្ទ

ត្រឹមត្រូវតាមច្បាប់        ស័ព្ទសៀងពាក្យខ្មែរ។                      

ចំការសំរោង               កម្រងមិត្តអើយ

វាលស្រែល្វឹងល្វើយ     ស្រស់ស្រាយឆ្លើយឆ្លង

តួល្ខោននិយាយ          នារីផលផង                          

រនាតណែងណង         ឌឺដងកន្លង់។

រៀបរៀងដោយ៖ ប៉ុក បញ្ញាវុធ  (២៣.០២.២០១៣)

រសសំឡេងហួយមាស