កំលោះក្រមុំក្រុងបាត់ដំបង

(រួម)៖ ឆ្នាំនេះឆ្នាំថ្មី                         ប្រុសស្រីច្រៀងរាំ

កំលោះក្រមុំ                                ឡើងរាំសប្បាយ​  (២ដង)។

(ប)៖ បងសូមនួននាង                    ស្រីឡើងច្រៀងរាំ

ប្រឡងនឹងបង                             កន្លង់ក្រុងយើង

(ស)៖ នារីក្រមុំ                             កំពុងឡើងទ្រើង

បាត់ដំបងយើង                            សូមស្ម័គ្រកំដរ។

(រួម)៖ ឆ្នាំនេះឆ្នាំថ្មី                         ប្រុសស្រីច្រៀងរាំ

កំលោះក្រមុំ                                ឡើងរាំសប្បាយ ​ (២ដង)។

(ប)៖ ឆ្នាំថ្មីរាំលេង                          ក្នុងភាពមេត្រី

សែនសមស្រស់ស្រី                      ដៃទន់បង់បោយ

(ស)៖ អីនែ!ប្រយ័ត្ន                       កុំអោយថ្លោះធ្លោយ

អូនព្រមរាំហើយ                           កុំជាន់ជើងខ្ញុំ។

និពន្ធដោយ៖  ប៉ុក បញ្ញាវុធ  (១៦.០៤.២០១៣)

កំលោះក្រមុំចូលឆ្នាំ

បុណ្យប្រពៃណី                            នារីកំលោះ

តែងកាយឆោមស្រស់                   រាំវង់ឆ្នាំថ្មី

ខ្លះរាំលក់ផ្កា                                កញ្ញាមេត្រី

កំលោះប្រិមប្រិយ                         សុំនាងចូលរាំ។

                                               

មួយឆ្នាំមានម្តង                            កន្លង់ជិតឆ្ងាយ

រាំអោយអស់ដៃ                            បីថ្ងៃកន្លង

បុប្ផាស៊ីវិល័យ                              កុំប្រកាន់ឆ្គង

រាំជាគូគ្រង                                  ឆ្លងបុណ្យចូលឆ្នាំ។

ក្រមុំរាំទន់                                   ភ្លន់គួរមេត្រី

កំលោះវាងវៃ                               ច្នៃរាំសមសួន

លើកដៃឡើងរាំ                            មួយពីរបីបួន

ចម្រៀងតាមក្បួន                          ភ្លេងជួនរណ្តំ។

ប្រុសស្រីទាំងអស់                        ឆ្នាំនេះឆ្នាំថ្មី

រាំប្រជាប្រិយ                               រីករាយមនោរម្យ

រាំវង់ក្នុងវត្ត                                  ចាស់ក្មេងសណ្តំ

រាំលេងក្នុងភូមិ                             បុណ្យចូលឆ្នាំថ្មី។

និពន្ធដោយ៖  ប៉ុក បញ្ញាវុធ  (១៦.០៤.២០១៣)

សម្រស់ខ្នងភ្នំសំពៅ

ពេលព្រឹកព្រលឹម                          ញញឹមប្រិមប្រិយ

ក្រោមសូរ្យរស្មី                             មេឃខៀវស្រងាត់

តាមជណ្តើរថ្ម                              លឺសំឡេងសត្វ

ធម្មជាតិស្ងៀមស្ងាត់                      ទោចយំល្វើយៗ។

ខ្យល់បក់ត្រជាក់                           ស្លឹកឈើរវិច

វាលស្រែរំលេច                            បៃតងចងស្នេហ៍

ក្រុងបាត់ដំបង                             ឆ្ងាយសន្លឹមដែរ

ពណ៌សអ្វីទេ                               រាបជាប់ជើងមេឃ។

ឱ!អ្នកតាភ្នំ                                  ខ្ញុំសុំបែរបន់

ប្រាសាទបាណន់                         គន់ពីចម្ងាយ      

បោចផ្កាម្រះពៅ                           សុទ្ធាវែងឆ្ងាយ

រូងល្អាងសុសសាយ                      សប្បាយទេសចរណ៍។

គិរីបព៌ត                                      ជាប់វែងអន្លាយ

ដូចសក់ត្រសាយ                         ក្រាលគ្របលើស្មា

ភ្នំរំសាយសក់                              សែនស្រស់ត្រកាល

ទ្រុងមាន់ទ្រុងទា                           ក្តោងភ្នំក្រពើ។

និពន្ធដោយ៖  ប៉ុក បញ្ញាវុធ  (១៦.០៤.២០១៣)

ទំនួញបាត់ដំបង

ឱ!បាត់ដំបង                                ធ្លាប់ច្បងខាងស្រូវ

ទេសភាពមើលទៅ                       គួរឲ្យស្រណោះ

ឃើញវាលស្រែធំ                         មានភ្នំទាបខ្ពស់

ធម្មជាតិដ៏ស្រស់                           ចិត្តខុសពីមុន។

ប្រជាកំលាំង                               ខ្លាំងទៅស្រុកគេ

ចាកស្រុកព្រោះតែ                        ជីវភាពទ័លច្រក

ខំប្រឹងធ្វើស្រូវ                              ផលត្រូវចិត្តខក

ឈ្មួញតែងដំអក់                           បន្ថោកតំលៃ។

ព្រៃប្រែហោះហើរ                         សឹងដីរលោង

បើទោះឃើញជ្រង                        មានតែជាប់ផ្លូវ

បើដើរលេងសុស                         លុះលង់ឥលូវ

ក្នុងនាមព្រៃជ្រៅ                           មើលទៅស្រលះ។

ប្រាសាទឯកភ្នំ                             យំព្រោះបាក់បែក

បាណន់ទឹកភ្នែក                           ស្រែកជេរទៅភ្នំ

ប្រាសាទបាសែត                         ស្នឹងដួលរលំ

ក្រូចពោធិ៍សាត់ក្រំ                        យំព្រោះល្បិចចោរ។

មកម៉ៅចំការ                               ថាយកតែផ្លែ

បាញ់ថ្នាំស្អីគេ                              ទេហួសនិស្ស័យ

ចេញផលដូចចិត្ត                          ពិតបានមួយដៃ

រួចចាកចោលស្រី                         រសផលប្រែល្អៀង។

បឹងទន្លេសាប                              រៀបទឹករាក់ក្រៃ

ដែនលិចទឹកព្រៃ                           បាត់រយហិចតា

នាមទឹកមានត្រី                            ប្រែខ្សត់មច្ឆា

ទំនួញសោកា                              ល្អក់ស្ទឹងសង្កែ។

មន្ទីរអប់រំ                                    គុកធំកំផែង

ធ្លាប់ឬកខែងរ៉ែង                           កណ្តាលក្រុងខ្ញុំ

ដោះដូរសង់ឆ្ងាយ                         ទុកដីចាស់ម្តុំ

ឲ្យឈ្មួញសំងំ                              ​ចំណេញហូរហៀរ។

ធ្លាប់រីករុងរឿង                             ថ្កើងខ្ទរបុរី

បុណ្យប្រពៃណី                            សាមគ្គីពុំខាន

ដល់មកសព្វថ្ងៃ                            មិនដល់នឹកស្មាន

ចៅហ្វាយមិនបាន                        រលឹកនឹកនា។

និពន្ធដោយ៖  ប៉ុក បញ្ញាវុធ  (១៤.០៤.២០១៣)

ស្ទឹងសង្កែស្នេហ៍កម្ម

ពេលល្ងាចរៃយំ                            ខ្ញុំសែនស្រណោះ

នឹកឃើញទាំងអស់                       អនុស្សាវរីយ៍

កាលបងនិងអូន                           សាងក្បូនជីវី

ក្រោមដើមគគីរ                            មាត់ស្ទឹងសង្កែ។

ឥលូវស្នេហ៍ស្នង                          ភ្លេចបងហើយស្រី

រៀបការគូថ្មី                                 ឆ្ងាយអនុស្សា

ភ្លេចអស់សម្បថ                           ស្រីស្បថសច្ចា

ថាស្មោះស្នេហា                           តែលើបងមួយ។

ឱ!ស្ទឹងសង្កែ                                ស្ទឹងស្នេហ៍ខ្ញុំអើយ

ចុះហេតុម្តេចឡើយ                       ស្រីក្បត់រូបបង

ភ្លេចពាក្យសំដី                             ដែលធ្លាប់សាសង

នៅបាត់ដំបង                              ដងស្ទឹងសង្កែ។

សូមគ្រប់ជាតិក្រោយ                     កុំឲ្យខ្ញុំជួប

ស្រីស្អាតតែរូប                             ចិត្តគ្មានមេត្តា

បោកប្រាស់ស្នេហ៍ខ្ញុំ                      ឲ្យឈឺចិន្តា

ស្រីភ្លេចសច្ចា                              សូមកុំឲ្យយល់។

និពន្ធដោយ៖  ប៉ុក បញ្ញាវុធ  (១៩.០៧.២០០៥)   

នាំអូនដើរលេងលោកប្តី!

ថ្ងៃបុណ្យអុំទូក                             ចូលមកដល់ហើយ

នែ!លោកប្តីអ្ហើយ                          នាំអូនដើរលេង

មួយឆ្នាំមានម្តង                            គួរណាស់បងឯង

ជូនអូនដើរលេង                           កម្សាន្តអារម្មណ៍។

ថ្ងៃបុណ្យអុំទូក                             ខ្មែរគ្រប់ទិសទី

នាំគ្នាមូលមីរ                               នៅក្រុងភ្នំពេញ

នាមាត់ទន្លេ                                 រលករលេញ

អស់ទូកប្រដេញ                           គ្នាលើគង្គា។

នាពេលព្រលប់                            ចប់ការប្រណាំង

បរមរាជវាំង                                 ចែងចាំងដូចពេជ្រ

កាំជ្រួចគ្រប់ពណ៌                          ពាសមេឃរំលេច

ប្រទីបមិនតិច                               បណ្តែតជលសារ។

ពិធីអុំទូក                                    ប្រារព្ធបីថ្ងៃ

បុណ្យប្រពៃណី                            ខ្មែរពីបុរាណ

ទាំងចាស់ទាំងក្មេង                       ដើរលេងកម្សាន្ត

នែ!ប្រុសកល្យាណ                       ដើរលេងណាបង។

និពន្ធដោយ៖  ប៉ុក បញ្ញាវុធ  (២០.០៧.២០០៥)   

ស្រណោះចូលឆ្នាំ

ស្រណោះចូលឆ្នាំ                         ចំណាំរាល់ប្រាណ

គ្រប់ស្រុកភូមិឋាន                        បានសុខសិរី

ទាំងយើងទាំងគេ                         ខ្មែរទាំងប្រុសស្រី

រាំវង់ឆ្នាំថ្មី                                    សប្បាយអស្ចារ្យ។

កាលណោះប្រុសបង                    ស្កាត់មកជួបស្រី

នៅឯវត្តថ្មី                                   រាំវង់សង្ហា

ខ្យល់បក់រំភើយ                            រាត្រីភ្លឺថ្លា

រស្មីតារា                                     ចាំងច្រាលមេឃា។

ឆ្នាំថ្មីឡើងរាំ                                 រណ្តំតាមភ្លេង

ទាំងចាស់ទាំងក្មេង                       កំលោះក្រមុំ

ភូមិជិតភូមិឆ្ងាយ                           ចិន្តាសុខុម

ឆ្នាំថ្មីរស់រម្យ                                 ជួបជុំញាតិផៅ។

រាំទៅ!រាំទៅ!                                ខ្មែរគ្រប់ទិសទី

រាំវង់សាមគ្គី                                 កេរពីបុរាណ

សប្បាយអស់ដៃ                           បីថ្ងៃកុំខាន

រាំលេងកម្សាន្ត                             ចង្វាក់រាំវង់។

និពន្ធដោយ៖  ប៉ុក បញ្ញាវុធ  (១៤.០៤.២០១៣)   

រំចង់ព្រះត្រពាំង

ឱ!ព្រះត្រពាំង              ដួងចិត្តខ្ញុំអើយ

វាលស្រែល្វឹងល្វើយ      ធម្មជាតិខៀវខ្ចី

ជំនោរត្រជាក់              បក់មកប៉ីៗ

រែងនឹកអាល័យ            ដងស្ទឹងស្រុកថ្កូវ។

ឱ!ព្រះត្រពាំង              ភ្លឹកភ្លាំងស្មារតី

រំចង់រីកថ្មី                    ក្រអូបឈ្ងុយឈ្ងប់

រួសរាយរាក់ទាក់           រៀងរាល់ថ្ងៃយប់

ញាតិមិត្តប្រសព្វ           កោតសរសើរស្រី។

ឱះឱ!រំចង់                   បងសូមផ្សងស្នេហ៍

តើចិត្តមាសមេ             យល់ដែរឬអ្វី?

ចិត្តរៀមលួចប៉ង           បំណងលើស្រី

បន់អស់បារមី              វត្តជ្រៃគោកថែ។

                               

ឱ!ព្រះត្រពាំង              ជួយលោមបុប្ផា

ស្រះគូជួយចារ            ចិន្តាវរមិត្រ

ស្រលាញ់បងទៅ         បណ្តូលជីវិត

សូមកែវអាណិត           ដល់ចិត្តរៀមផង។

និពន្ធដោយ៖ ប៉ុក បញ្ញាវុធ (១៥.០២.២០១៣)

ធីតាសំឡេងខ្នុរណាំង

សូរផ្អែមពីរោះ              សមឈ្មោះធីតា

សំឡេងអស្ចារ្យ            បុប្ផាខ្នុរណាំង

ប៉ែនរ៉នភិរម្យ                ប្រជុំសម្រាំង

អ្នកចម្រៀងចាំង           ពីបាត់ដំបង។

ប៉ែនរ៉នកំប្លុក                ទុកតាំងពីក្មេង

ពូកែលលេង               ក្រមិចក្រមើម

គ្រូភ្លេងបង្រៀន            មានអ៊ឹមសុងសឺម

ហួយមាសរសផ្អែម       សាមគ្គីសុទ្ធា។

ប៉ែនរ៉នល្បីល្បាញ        នាដងស្ទឹងខៀវ

ហូរហែរកញ្ជ្រៀវ           ស្រៀវស្ញើចសរសើរ

ភាសារមទម្យ              សក្តិសមដំណើរ

កេរ្តិ៍ឈ្មោះប្រហើរ         លើអ្នកភូមិផង។

ពីហុកប្រាំមួយ             លាស់ត្រួយប្រសើរ

ប៉ែនរ៉នដំណើរ             ច្រៀងនៅភ្នំពេញ

ស៊ីនស៊ីសាមុត             ច្រៀងឥតទោម្នេញ

រួមទោលពោរពេញ       ខ្នុរណាំងសុសសាយ។

និពន្ធដោយ៖ ប៉ុក បញ្ញាវុធ  (២៣.០២.២០១៣)   

រសសំឡេងប៉ែនរ៉ន

រាត្រីស្ទឹងខៀវ

ព្រះសូរ្យគងភ្នំ              អោយខ្ញុំអាល័យ

ចិត្តនឹកមមៃ                 រាត្រីស្ទឹងខៀវ

រលករលេញ               ប្រដេញសាដៀវ

សូរគួចលួចស្រៀវ        ទុំទាវទឹកភ្នែក។

ស្ទឹងខៀវស្ទឹងចាស់       ចំណាស់សាស័ព្ទ

ច័ន្ទសាយរូបភ័ព្វ           ស្តាប់សូរវាតា

តំណក់ទឹកភ្នែក            រែកភពសោកា

ដូចដួងតារា                 មានតែរស្មី។

រាត្រីងងឹត                   បាំងបិទសិរី

ទួញសោកអាល័យ       នឹកគូស្នេហា

ព្រាត់បាត់សូន្យឈឹង     រំពឹងអ្នកណា

កលយុគពាធា             កៀររូបប្រុសទៅ។

វត្ថុសក្តិសិទ្ធិ                 បារមីដូនតា

សូមជួយរក្សា              ម្ចាស់ចិន្តាស្រី

ជួបតែក្តីសុខ                ផុតទុក្ខផុតភ័យ

វិលវិញណាថ្លៃ             និស្ស័យស្ទឹងខៀវ។

និពន្ធដោយ៖ ប៉ុក បញ្ញាវុធ​ (២២.០២.២០១៣)

សម្រស់នគររាជសីមា

ភ្នំវែងអន្លាយ               សាយជាប់ជើងមេឃ

ខ្ពង់រាបល្អប្លែក             ស្រស់ចម្លែកម្ល៉េះ

ដើមឈើធំៗ                ឫសកែវចាក់ស្រែះ

ផ្កាព្រៃថ្លៃទេស              វិសេសលោកា។

ដងទន្លេមូល                គូរជាប់ដីរាប

វាលស្រូវទំនាប            រៀបក្រុងសង្ហា

ដែនដីបុរាណ              អង្គរខេមរា

នគររាជសីមា              ចារជាប្រវត្តិ។

គន់ប្រាង្គប្រាសាទ        ស្អាតគ្មានអ្វីផ្ទឹម

រីកស្រស់ញញឹម          ក្នុងសួនពិសម័យ

ក្បាច់ថ្មរំលេច              ជាងពេជ្រចរណៃ

លើសដងគិរី               រមណីយបព្វតា។

ប្រជាស្រីប្រុស             ខ្ពស់ទាបរាបសារ

គោរពដូនតា               ក្បួនអក្សរសាស្ត្រ

ច្បាស់ប្រពៃណី            កន្ទ្រឹមល្អល្អះ

ជុំញាតិក្មេងចាស់         ពិម៉ៃស្នេហ៍អើយ។

និពន្ធដោយ៖ ប៉ុក បញ្ញាវុធ (២២.០២.២០១៣)

ធីតាសំឡេងរនាតឯក

រសជាតិបុប្ផា               ក្លិនផ្កាស្វាយប៉ោ

ខ្យល់គួចថ្ងួចថ្ងូរ            សូរសៀងភិរម្យ

ធីតាហួយមាស           ធម្មជាតិស្រគំ

ពំនោលច្រៀងលោម    លួងសំឡេងសួគ៌។

អ្នកបាត់ដំបង              ទាំងពួងសរសើរ

ឈ្ងុយឈ្ងប់ប្រហើរ       រនាតឯកក្រុង

បទភ្លេងបន្លឺ                 ច្រៀងស្មូតយូរលង់

ស្រួយតូចត្រយង់         គ្រប់វង់ពិធី។

នាមមាសមេត្រី           ផ្សាយវិទ្យុជាតិ

គ្រប់អស់ផៅញាតិ        ឆ្លៀតត្រងសណ្តាប់

អត្ថាធិប្បាយ               ក្បោះក្បាយសាស័ព្ទ

ត្រឹមត្រូវតាមច្បាប់        ស័ព្ទសៀងពាក្យខ្មែរ។                      

ចំការសំរោង               កម្រងមិត្តអើយ

វាលស្រែល្វឹងល្វើយ     ស្រស់ស្រាយឆ្លើយឆ្លង

តួល្ខោននិយាយ          នារីផលផង                          

រនាតណែងណង         ឌឺដងកន្លង់។

រៀបរៀងដោយ៖ ប៉ុក បញ្ញាវុធ  (២៣.០២.២០១៣)

រសសំឡេងហួយមាស

កំលោះភ្នំពេញ

ភ្នំពេញសព្វថ្ងៃ             ស៊ីវិល័យហ៊ឺហា

កំលោះអស្ចារ្យ             ប៉ិនណាស់សំដី

ឃើញនាងក្មេងស្រស់   សាសងមេត្រី

មិនស្រណោះស្រី         ក្មេងខ្ចីស្រុកស្រែ។

នារីភូមិខ្ញុំ                    មិនលោមលលេង

កំលោះចាស់ក្មេង         ចោមលេងលែបខាយ

មកក្រុងភ្នំពេញ            មិនចាញ់ឧបាយ

កំលោះស្រុកអាយ        ចេញអោយឆ្ងាយទៅ។

កំលោះសម័យ            វាងវៃសង្ហា

ចេះច្រើនភាសា           ជប៉ុនចិនខ្មែរ

អង់គ្លេសថៃឡាវ           បារាំងកូរ៉េ

ចូលមកសុំស្នេហ៍         ថាទេសិនបង។

កំលោះរូបល្អ               បើប្រុសប្រាថ្នា

ចូលដល់មេបា             បុប្ផាស្រុកស្រែ

នារីរស់រម្យ                  ប្រពៃណីខ្មែរ

រោងការចាំស្នេហ៍         មាសមេខ្លាចអី។                                  

និពន្ធដោយ៖ ប៉ុក បញ្ញាវុធ (១៧.០២.២០១៣)